Rozdział 3

(R.Y.L.I.E  P.O.V.S)

Luke wciąż patrzył na mnie z kamiennym wyrazem twarzy.
- Jest w porządku Luke. Przynajmniej udało ci się dotrzeć na miejsce spotkania. Czasem wystarczy tylko nastawić budzik. - Powiedział Jack uspokajając blondyna. - Jak już mówiłem, to jest Ashley Martin, manager w organizacji waszej trasy, a to jej córka Rylie - Powiedział z uśmiechem patrząc na Luke'a. Hemmings spojrzał na mamę, która posłała mu szczery, ciepły uśmiech, następnie zajął miejsce obok Michaela.
- Wszystko w porządku ? Wyglądasz słabo. - Spytał Calum zajmując miejsce obok Luke.
- Tak Cal, jestem po prostu bardzo zmęczony - Odpowiedział ostrożnie spoglądając na mnie.
- Luke, położyliśmy się o jedenastej. Aż tak jesteś zmęczony ? - Zaczął przesłuchiwać go Ashton.Chłopak spojrzał tylko na przyjaciela mówiąc krótkie "nie teraz".
- Po prostu źle spałem, w porządku ? - Odpowiedział chłodno.
Reszta wzięła, to jako sygnał do wycofania się.
Połowę spędzonego czasu przesiedziałam myśląc nad tym co się własnie stało.

Luke ? W zespole ?. Nigdy nie wiedziałam, że był utalentowany muzycznie. Nigdy nie śpiewał przede mną, ani nie grał na żadnych instrumentach. To musi być jakieś nieporozumienie. Luke nie jest w żadnym zespole ! Czy to jakiś żart ?

Nie widziałam Luke'a prawie dwa lata. Nie dzwonił do mnie, nie chciał ze mną rozmawiać, nie pisał, oraz nie odwiedzał od zajścia na basenie. Nigdy także nie odpowiedział na żadną z prób, aby z nim porozmawiać. On po prostu odszedł z mojego życia. Zrezygnował. Widocznie to wciąż go boli, ale nigdy nie dał mi szansy na wyjaśnienie tego zajścia. I to mnie najbardziej frustruje.

Po długotrwałej rozmowie, jedynie co pamiętam to, że wszyscy wstali.
- Rylie, słyszysz mnie ? - Usłyszałam głos Ashtona z mojej prawej strony.
- Tak ? Coś się dzieje ? - Zapytałam, chodź po dokładnej analizie mojej wypowiedzi, zabrzmiało to głupio.
- Twoja mama i Jack zdecydowali, że powinniśmy pojechać do naszego domu, aby przejrzeć szczegóły trasy. - Powiedział z uśmiechem blondyn. Rozejrzałam się i nikogo nie już nie było w pomieszczeniu.
- Och, tak. Przepraszam, ale byłam myślami gdzie indziej - Powiedziałam krótko wstając z kanapy.
-  Nie ma potrzeby przepraszać. Po prostu chodź za mną - Powiedział Ashton biorąc mnie za rękę, i prowadząc w stronę frontowych drzwi.
- Wygląda na to, że wszyscy są już daleko z przodu, ale to tylko kilka przecznic. Idziemy ? Pokaże ci przy okazji kilka fajnych miejsc po drodze. - Powiedział z szerokim uśmiechem. Właśnie teraz zauważyłam, jaki jest wysoki. Był dwa razy wyższy ode mnie, co świadczy o tym, iż dosięgałam mu do ramion.

- Tak, brzmi świetnie - Odpowiedziałam posyłając mu lekki uśmiech, na co ponownie się uśmiechnął (nie sądzę, by kiedykolwiek przestał się uśmiechać), po czym ruszyliśmy w dół ulicy.
Szliśmy w milczeniu przez kilka minut, co dawało mi szansę bym mogła się dokładnie rozejrzeć po okolicy. W każdym kącie widniały czerwone budki telefoniczne. To było piękne miasto.
- Więc jak staliście się zespołem ? - Zapytałam Ashtona, mając nadzieje, że opowie mi co nieco o Luke'u.
- Cóż. Calum, Luke i Michael byli przyjaciółmi w szkole. Postanowili kiedyś nagrać jeden cover, ale potrzebowali perkusisty, i znaleźli mnie. - Powiedział dumnie blondyn.
- Więc jak znaleźliście się w Londynie ? - Zadałam kolejne pytanie.
- Jak staliśmy się popularni na You Tube, nagraliśmy piosenki, które napisaliśmy sami. Zbiegiem czasu stały się bardzo popularne w Australii, ale chcieliśmy czegoś więcej. Postanowiliśmy wskoczyć na wyższy poziom więc przyjechaliśmy do Londynu. - Odpowiedział Ashton zwalniając aby dorównać mojemu tempu.
Hmmm. Nie mogę uwierzyć, że Luke nic mi nigdy o tym nie powiedział. Byłam jego najlepszą przyjaciółką od pięciu lat. Wydawało mi się, że powie mi tego rodzaju rzeczy, nawet jeśli będzie zły.
Szliśmy dalej obok kolejnych bloków, a następnie weszliśmy do dzielnicy. Po niespełna dziesięciu minutach dotarliśmy na miejsce .
Wszyscy siedzieli w jadalni przy stole, gdzie zostało tylko i wyłącznie jedno puste miejsce dla Ashtona.
- Rylie kochanie, będziemy pracować tutaj. Idź do salonu, pooglądaj telewizję. To nie powinno zająć zbyt długo czasu. - Powiedziała mama.
Nie miałam wyboru więc po prostu skinęłam głową, i ruszyłam we wskazane miejsce przez moją rodzicielkę.
Dziesięć minut później siedziałam na kanapie oglądając jakąś brytyjską opere mydlaną. Cóż było to zabawne, a ja byłam już znudzona, więc postanowiłam się trochę rozejrzeć.
W domu nie było wiele mebli, za to było wiele instrumentów i dużo jedzenia. Postanowiłam znaleźć łazienkę. Gdy wchodziłam do domu, widziałam schody przy głównym wejściu więc się tam udałam.

Na piętrze było pięć różnych pomieszczeń, ale tylko jedno z nich było łazienką. Otworzyłam przypadkowe drzwi i bingo. Trafiłam. Łazienka była wyjątkowo czysta jak na mieszkających tu samych chłopaków.
Po załatwieniu się wyszłam na korytarz i skręciłam w prawo otwierając kolejne drzwi. Na środku pokoju stała perkusja, przez co domyśliłam się, iż jest to pokój Ashtona. Nie mogłam się powstrzymać. Weszłam do pokoju.
Wszędzie były porozrzucane ciuchy, a na komodzie stało zdjęcie. Domyślam się, że jest to jego rodzina oraz on jak był mały. Awww, słodkie !
Dobra, starczy tego chodzenia po pokojach. wyszłam z jego pokoju i szłam ponownie korytarzem gdy coś nagle zwróciło moją uwagę.
Weszłam do pokoju, w którym drzwi były otwarte na rozcież.
Pomieszczenie było dość czyste poza leżącymi w rogu kilkoma koszulami oraz dwoma gitarami. Jedna była akustyczna, a druga elektryczna. Rzeczą, która wpadła mi w oko był oprawiony w ramkę rysunek. Znam ten rysunek. Rysowałam go wspólnie z Lukiem gdy mieliśmy dwanaście lat. Pamiętam ten dzień jak by to było wczoraj.
Wzięłam obrazek w dłoń delikatnie przejeżdżając po nim opuszkami palców, gdy nagle usłyszałam czyiś głos.
- Znalazłaś coś ciekawego  ? - Ostrożnie odstawiłam rysunek na miejsce, po czym się odwróciłam dostrzegając opierającego się o framugę drzwi Luke'a.

Kelsey Johns:

Rozdział nie jest za długi ale mi się bardzo podoba :D . Może się tam znaleźć kilka błędów, ale zrozumcie, że nie jestem robotem. Jestem tylko człowiekiem. 

Chcę jeszcze podziękować za ostatnie komentarze, kocham was <3 Liczę, że w tym rozdziale, będzie tyle samo lub nawet więcej ♥ Do następnego kochani :)